دیوان اشعار - غزلیات

جام شراب را لبریز کن، چرا که بدون آن به مقصود و پایان کار نخواهم رسید؛ تا زمانی که در مسیر خواست و مطلوبِ یار نباشم، تمامِ تلاش‌هایم بی‌ثمر و ناکام خواهد ماند.

ای ساقی، پیوسته و پشت سر هم جام شراب به من بده تا شاید مستی کنم و از هوشیاری رها شوم؛ چرا که در دوری از آن‌که آرام‌بخش جان من است، هیچ قراری در دل ندارم.

ای جوان، روزگارِ گذشته سپری شد و از سرنوشت فردا نیز آگاه نیستم؛ پس در این فاصله، باید به عشق‌ورزی پرداخت، چرا که در این دنیای بی‌وفا و خودسر، کاری بهتر از عاشقی وجود ندارد.

چشمان ما خود دامی است و بر روی آن دام دیگری نهاده‌ایم؛ حقیقت این است که در این جهان، کسی نیست که گرفتارِ این تارهایِ فریبنده و زنجیرهایِ عشق و هوس نباشد.