مواعظ - رباعیات

این ابیات بیانگر یک اصل بنیادین روان‌شناختی و عرفانی است که بر اساس آن، جهان پیرامون ما بازتابی از احوال درونی خودمان است. شاعر تأکید می‌کند که تیرگی‌های وجودی و بدبینی‌های آدمی، مانع از درک حقیقت می‌شود و باعث می‌گردد که انسانِ حقیقت‌جو، حقیقت را باطل و خیرخواهان را دشمن ببیند.

در نهایت، راه‌حلِ رهایی از این قضاوت‌های اشتباه و تیره، خودشناسی است. شاعر دعوت می‌کند که انسان با چراغِ خرد و آگاهی به درون خویش بنگرد تا با روشن شدنِ باطن، دیدگانش برای دیدنِ واقعیتِ جهانِ هستی به دور از توهمات و پیش‌فرض‌های غلط، گشوده شود.