مواعظ - رباعیات

سعدی

رباعی شمارهٔ ۳۵

سعدی
چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار خود را به هلاک می سپاری هش دار
تا بتوانی برآور از خصم دمار چون جنگ ندانی آشتی عیب مدار

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر اهمیت تدبیر و عقلانیت در مواجهه با چالش‌ها و نبردها تأکید دارند. شاعر هشدار می‌دهد که درگیریِ کورکورانه هنگامی که توان و امکانات شما در برابر دشمن اندک است، صرفاً به معنای تباهی و نابودی خویش است.

پیام اصلی این کلام، درکِ موقعیت است. از نظر شاعر، شجاعت واقعی در این است که اگر توان غلبه بر دشمن را نداری، صلح‌طلبی یا پرهیز از جنگِ نابرابر را نه ننگ، بلکه عین حکمت و دوراندیشی بدانی.

معنای روان

چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار خود را به هلاک می سپاری هش دار

هرگاه تعداد سربازان تو صد نفر و شمار لشکریان دشمن هزار نفر باشد، با ورود به نبرد خود را به کام مرگ نفرست؛ پس هوشیار باش.

نکته ادبی: واژه خیل در اینجا به معنای سپاه و لشکر است و هش دار، شکل امری از هش داشتن به معنای مراقب بودن است.

تا بتوانی برآور از خصم دمار چون جنگ ندانی آشتی عیب مدار

تا زمانی که قدرت کافی داری، دشمن را کاملاً نابود کن؛ اما اگر دانش و تواناییِ جنگیدن نداری، صلح کردن را عیب ندان.

نکته ادبی: دمار برآوردن یک اصطلاح کنایی کهن است که به معنای نابود کردن، ریشه‌کن کردن و از میان بردن دشمن است.

آرایه‌های ادبی

کنایه دمار برآوردن

به معنای نابود ساختن، ریشه‌کن کردن و از پای درآوردنِ کامل دشمن است.

تضاد صد و هزار

تضاد عددی برای نشان دادن نابرابری شدید قوا و ضرورتِ سنجشِ عقلانیِ موقعیت.

تضاد جنگ و آشتی

مقابله دو مفهوم برای نشان دادن حق انتخاب میانِ درگیری پرخطر و صلحِ خردمندانه.