مواعظ - غزلیات

ما عمری اسرار درون را پنهان نگاه داشتیم، اما سرانجام حقیقتِ پنهان که مانند نقطه مرکز دایره بود، از محدوده و دایره دل آشکار گشت.

ای رفیق، اگر ادعای مسلمانی و بندگی خدا داری، پس نشانه‌های دوری از غیرخدا و ترک بت‌پرستی (دیر و زنار) کجاست؟ در حقیقت شهوتِ نفس، آتشکده جان تو شده و هواهای نفسانی، همانند بندِ اسارت (زنار) بر گردن دل توست.

ای کسی که وجودت همچون آیینه ارزشمند است اما زنگار گرفته، نگاهی به خودت بینداز؛ تا کی می‌خواهی زیبایی و حقیقتِ حق را پشت زنگار گناه و دلبستگی‌های دل پنهان کنی؟

همین قدر بدان که فرشته حقیقت به خانه فکر و ذهن تو وارد نمی‌شود، مادامی که تصویر شیطان و پلیدی بر دیوار دلت نقش بسته است.

تو هرگز به مقام آزادی واقعی و بی‌نیازیِ حقیقی نمی‌رسی، مگر اینکه با تکیه بر قدرتِ معنویِ دل، هر دو جهان را در برابر همت خود بنده و کوچک کنی.

در این دنیایی که سراسر نمایش ظواهرِ فریبنده است، دست از محافظت از خودخواهی‌ها بردار تا بتوانی در جهان حقیقت، از برکات دل بهره‌مند شوی.

چون همت تو تنها در حد رسیدن به امور دنیوی (کار گل) است و فراتر از آن نمی‌رود، می‌ترسم که صحبت از اسرار معنوی و حقیقتِ دل در تو اثری نکند.

ای سعدی، صحبت از علوم لطیف موسیقی نزد کسی که کر است، خطاست؛ برای فهمیدن اسرار دل نیز، گوشی معنوی و جانِ آماده نیاز است.