دیوان اشعار - رباعیات

این ابیات بازتاب‌دهنده‌ی اوجِ شیفتگی و دلدادگی شاعر است؛ آن‌چنان که او از زیباییِ بی‌همتای محبوب دچار هراس می‌شود. عاشق چنان در بندِ کمالِ جمالِ یار گرفتار است که حتی تماشای خویشتن در آینه توسط محبوب را برنمی‌تابد و آن را رقیبی برای دلبستگی او به دیگران می‌پندارد.

درونمایه‌ی این اثر، حسادتِ عاشقانه و ترس از غفلتِ معشوق از محیطِ پیرامون است. شاعر با زبانی صمیمانه و در عین حال با بهره‌گیری از اغراقِ شاعرانه، قصد دارد اهمیتِ نگاهِ محبوب و جایگاهِ رفیعِ او را به تصویر بکشد.