دیوان اشعار - ملحقات و مفردات

با دلی سرشار از درد، حسرت و اندوه، شهر و دیار تو را ترک می‌کنم؛ باشد که همیشه در سلامت و خیر باشی. جان و هستی‌ام را در راه خدمت و پاسداشتِ یادگارهای تو می‌گذارم، امیدوارم عاقبتت بخیر باشد.

به فرمان عشق و از شدت شرم و حیا، سرم را در برابر تو بلند نمی‌کنم؛ از دیدن چهره گلگون و زیبای تو چنان خجل و شرمسارم که توان نگاه کردن ندارم، الهی که همیشه در پناه نیکی‌ها باشی.

در هر جایی که باشم، پیوسته برای خوشبختی و کامیابی‌ات دعا می‌کنم؛ از درگاه خداوند می‌خواهم که روزگارت را سرشار از نیکی و ستایش قرار دهد و همواره در خیر و خوشی باشی.

اگر روزگار به من مهلت دهد، سرانجام روزی دوباره چهره‌ات را خواهم دید؛ و اگر هم در دیار غربت و دوری بمیرم، باز هم چشم‌انتظار تو هستم؛ امیدوارم همواره عاقبتت بخیر باشد.

اگر نسیمی از پیچ و تاب زلف تو به خاک مزار من برسد، عطر مشک‌فامِ آن چنان حیات‌بخش است که دوباره از خاک برخواهم خاست؛ امیدوارم همیشه در خیر و سلامت باشی.

اگر یادی از من کردی، قطعه‌ای یا شعری بنویس؛ ای سعدی، امیدوارم کلام شیوا و دل‌نشین تو همواره مایه خیر و برکت باشد.