دیوان اشعار - غزلیات

اگر بخت یاری کند و خواست و نظر تو با من هم‌سو شود، حسودان از این یگانگی چنان دردمند خواهند شد که گویی تیری بر قلبشان نشسته و وجودشان را آزرده است.

جانم را بگیر و از کنار مزارم عبور کن؛ چرا که دیدارِ روی تو چنان ارزشمند است که تمامیِ رنج‌ها و سختی‌های دورانِ دوری در برابر آن، کوچک و ناچیز خواهد شد.

لذت بردن از تماشای زیبایی‌های جهان تنها برازنده کسی است که در راهِ عشق، میانِ گل و خار تفاوتی نمی‌بیند و هر دو را در راهِ رسیدن به مقصود می‌پذیرد.

ای کسی که از ثروتِ معنوی بی‌بهره‌ای، این خیالاتِ خام برای دست‌یافتن به گنج‌های دنیوی که در سر داری، تو را به ناچار به وادیِ خطر و نابودی می‌کشاند.

سعدی از رویِ بی‌خردی و جنونِ عاشقانه به این دام گرفتار شد؛ اگر روزی هم از این عشق رهایی یابد، تنها با بهره‌گیری از هوشمندی و عقلِ دوراندیش میسر خواهد بود.