دیوان اشعار - غزلیات

ای کسی که قامت موزون تو از درخت سروِ متحرک هم چالاک‌تر و زیباتر است؛ شادی و شعفی که با دیدن روی تو در دل من پدید می‌آید، از زیبایی خودِ آن چهره هم فراتر است.

از این پس دیگر از شمشیر خون‌ریزِ مرگ و پایانِ زندگی نمی‌هراسم؛ زیرا تیرِ نگاهِ تو که جانم را می‌ستاند، از مرگ نیز بی‌باک‌تر و مهلک‌تر است.

سخن و کلام من همیشه آراسته و متناسب بوده است، اما وقتی آن را برای توصیف قامتِ زیبای تو به کار می‌گیرم، انگار بر تنِ این توصیفِ تو، خوش‌تر و برازنده‌تر می‌نشیند.

اگر دشمن به نگاهِ پاک و بی‌آلایشِ من طعنه می‌زند، اهمیتی ندارد؛ زیرا دامنِ عصمت و پاکیِ معشوق من، به شکر خدا از هر آلودگی و تهمتی مبرا و پاک‌تر است.

از آن زمان که چهره تو همچون گل در باغِ لطافت شکوفا شد، صبر و شکیبایی من به کلی از میان رفت و پرده‌ی تحمل من از هم دریده شد.

اگر قصدِ گذر کردن داری، قدم بر چشم من بگذار؛ چرا که من از شدتِ فروتنی، صدها مرتبه از خاکِ درگاهِ تو نیز خاکی‌تر و افتاده‌تر هستم.