دیوان اشعار - غزلیات

سعدی

غزل ۶۹

سعدی
عشرت خوشست و بر طرف جوی خوشترست می بر سماع بلبل خوشگوی خوشترست
عیشست بر کنار سمن زار خواب صبح نی در کنار یار سمن بوی خوشترست
خواب از خمار باده نوشین بامداد بر بستر شقایق خودروی خوشترست
روی از جمال دوست به صحرا مکن که روی در روی همنشین وفاجوی خوشترست
آواز چنگ و مطرب خوشگوی گو مباش ما را حدیث همدم خوش خوی خوشترست
گر شاهدست سبزه بر اطراف گلستان بر عارضین شاهد گلروی خوشترست
آب از نسیم باد زره روی گشته گیر مفتول زلف یار زره موی خوشترست
گو چشمه آب کوثر و بستان بهشت باش ما را مقام بر سر این کوی خوشترست
سعدی جفا نبرده چه دانی تو قدر یار تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این غزل تابلویی است از ستایش برتریِ حضور محبوب بر تمامی لذت‌های طبیعت و جهان. شاعر با کنار هم نهادنِ تصاویرِ دل‌انگیز طبیعی نظیر جویبار، یاسمن‌زار، صدای بلبل و باغ‌های بهشتی، آن‌ها را در برابرِ حضورِ یگانه و دلربای محبوب، کم‌رنگ و ناتمام جلوه می‌دهد.

درون‌مایه اصلی اثر، تقدسِ پیوندِ عاطفی و ارزشِ انسانیِ همراهی با یار است. سعدی در این ابیات با زبانی صریح و استوار، مخاطب را از ظاهرگرایی و تماشای جلوه‌های بیرونی بازداشته و به سوی عمقِ رابطه و وفاداریِ عاطفی سوق می‌دهد، چرا که معتقد است کمالِ لذت در تکاپوی عاشقانه و هم‌نشینی با همدمی خوش‌خوی نهفته است.

معنای روان

عشرت خوشست و بر طرف جوی خوشترست می بر سماع بلبل خوشگوی خوشترست

عیش و عشرت دنیوی نیکوست، اما همین لذت در کنار جویبار و با شنیدن نغمه‌های خوش‌آهنگ بلبل، بسیار دلپذیرتر است.

نکته ادبی: سماع در این سیاق به معنای شنیدن نغمه خوش و موسیقی است که با مفهوم لذت پیوند دارد.

عیشست بر کنار سمن زار خواب صبح نی در کنار یار سمن بوی خوشترست

آرمیدن در کنار گلزار یاسمن لذت‌بخش است، اما تکیه زدن در کنار یاری که همچون گل یاسمن خوشبو و دل‌انگیز است، برتری دارد.

نکته ادبی: سمن‌زار به معنای باغی از گل‌های یاسمن است و نماد لطافت و زیبایی در ادبیات کلاسیک محسوب می‌شود.

خواب از خمار باده نوشین بامداد بر بستر شقایق خودروی خوشترست

آسودن پس از میگساری بامدادی گواراست، اما خوابیدن بر بستری از گل‌های شقایق خودرو که طبیعت به رایگان فراهم آورده، لذتی فزون‌تر دارد.

نکته ادبی: خمار باده نوشین بامداد به لذت پس از مستی اشاره دارد که با فضای طبیعت‌گرایانه غزل پیوند یافته است.

روی از جمال دوست به صحرا مکن که روی در روی همنشین وفاجوی خوشترست

برای تماشای زیبایی به صحرا و بیابان روی مگردان، زیرا تماشای چهره‌ی یاری که وفا و مهر می‌ورزد، صد چندان زیباتر و ارزشمندتر است.

نکته ادبی: استعاره از روی گرداندن از طبیعت و تمرکز بر ذات محبوب که غایت زیبایی است.

آواز چنگ و مطرب خوشگوی گو مباش ما را حدیث همدم خوش خوی خوشترست

صدای ساز و آواز نوازنده را کنار بگذار، چرا که برای ما، گفت‌وگو با همدمی که خوش‌خلق و مهربان است، بسیار خوشایندتر است.

نکته ادبی: تاکید بر برتری رابطه انسانی و عاطفی بر هنرهای صوتی و ظاهری در دیدگاه شاعر.

گر شاهدست سبزه بر اطراف گلستان بر عارضین شاهد گلروی خوشترست

اگر سبزه و گیاه در گوشه و کنار باغ همچون شاهد و زیبایی جلوه‌گری می‌کند، چهره‌ی یار که چون گل شاداب است، شاهد و زیباتر از آن است.

نکته ادبی: شاهد در متون عرفانی و عاشقانه به معنای زیباروی است که جلوه‌ای از جمال مطلق است.

آب از نسیم باد زره روی گشته گیر مفتول زلف یار زره موی خوشترست

اگر حرکت آب را به خاطر موج‌هایش که شبیه زره است زیبا می‌پنداری، بدان که پیچ و تاب زلف محبوب که چون زره‌موی است، برتری مطلق دارد.

نکته ادبی: ایهام در واژه زره که هم به معنای لباس جنگی و هم موج‌های ریز و درهم‌تنیده سطح آب است.

گو چشمه آب کوثر و بستان بهشت باش ما را مقام بر سر این کوی خوشترست

بگذار چشمه کوثر و باغ‌های بهشتی وجود داشته باشند، اما برای ما اقامت در کوی و سرایِ محبوب از هر بهشتی برتر است.

نکته ادبی: اشاره به تفکر عرفانی که کوی یار را به دلیل حضور معشوق، برتر از بهشت موعود می‌داند.

سعدی جفا نبرده چه دانی تو قدر یار تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

ای سعدی، تو که رنج جفا نکشیده‌ای، چگونه می‌توانی ارزش واقعی یار را درک کنی؟ رسیدن به کام دل و وصال، تنها در گرو تلاش و تکاپو و تحمل رنج است.

نکته ادبی: اشاره به اصل بنیادین نابرده رنج گنج میسر نمی‌شود در سلوک عاشقی.

آرایه‌های ادبی

تضاد طبیعت در برابر یار

قرار دادن جلوه‌های طبیعی در تقابل با زیبایی محبوب برای نشان دادن برتری معشوق.

تشبیه زلف به زره

مانند کردن پیچ و تاب موی یار به گره‌های زره برای نشان دادن زیبایی و استحکام آن.

ایهام شاهد

ایهام میان شاهد به معنای زیباروی و شاهد به معنای گواه و ناظر که هر دو در متن صدق می‌کند.