دیوان اشعار - غزلیات

ای دوست، اگر خواسته‌ی تو این است که من به هیچ‌یک از آرزوهایم نرسم و در ناکامی باشم، پس من هم از این لحظه به بعد دیگر هیچ آرزویی نخواهم داشت و خواسته‌ی تو، خواسته‌ی من است.

چه مرا بپذیری و چه از پیش خود برانی، برای من تفاوتی ندارد، زیرا مخالفت کردن با نظر تو، خلاف آیین و باور من در عشق‌ورزی است.

در نگاه دوستان حقیقی، میان عیب و هنر تفاوتی وجود ندارد؛ زیرا وقتی کسی با چشمِ رضایت و خشنودی به معشوق می‌نگرد، تنها زیبایی را می‌بیند.

اگر آن توجه و محبتی که قبلاً به من داشتی تغییر کرده است، جای نگرانی نیست؛ چرا که ارادت و وفاداری من به تو، هیچ‌گاه دچار آسیب یا کمبود نمی‌شود.

تو هر رفتاری که با من داشته باشی، هرگز دلم را نخواهی آزرد؛ چرا که هرچه معشوق بپسندد و انجام دهد، برای عاشق نیز پسندیده و رواست.

اگرچه در میان قبایل عرب، جنگ و دشمنی‌های قبیله‌ای رایج است، اما داستان عشق لیلی و مجنون، جهانی سرشار از صلح و محبت خالصانه است که از این درگیری‌ها مبراست.

حتی اگر سخن‌چینیِ بدگویان باعث ایجاد هزاران دشمنی ظاهری شود، رابطه عمیق و دوستانه میان عاشق و معشوق حقیقی همچنان پابرجا باقی می‌ماند.

من غلام و بنده‌ی قامت آن زیباروی هستم که مانند عروسک پوشیده در جامه است؛ کسی که به خاطر عشق به چهره‌ی او، هزاران پیراهن از شوق و اندوه پاره کرده‌ام.

حتی یک ساعت هم نمی‌توانم بدون حضور تو بنشینم؛ زیرا چنان به تو دلبسته‌ام که گویی از جان خود نمی‌توانم دست بکشم و از کنار تو برخیزم.

زیبایی تو در پیش چشمانم هست و اشتیاق من به تو همچنان زنده است؛ بنابراین حتی اگر تمام ثروت دنیا را به گدای عشقِ تو ببخشند، او همچنان گدا و نیازمندِ تو باقی می‌ماند.

من به خاطر عشق تو، هیچ ترسی از سرزنش مردم ندارم؛ و اگر هم مرا ملامت کنند، این سرنوشتِ همه‌ی عاشقان است و تنها من نیستم که در این مسیر سرزنش می‌شوم.

هر انسانی که چنین شخصیتی دلربا را ببیند، ناچار و بی‌اختیار خواهد گفت که او به سروِ راست و بلندقامت شباهت دارد.

گفتی که نگاه کردن به صورت زیبارویان کار خطایی است؛ اما این‌گونه نیست و خطا نمی‌باشد، پس دیگر چنین سخنی را تکرار نکن.

سعدی با غمِ دوری از دوست، خوشحال است؛ زیرا با وجود اینکه این رنج برایش جانکاه است، اما امید به رسیدنِ درمان و وصال، تحمل آن را ممکن می‌کند.

بلا و سختی‌هایی که امروز بر دلِ انسانِ عاشق و بی‌نوا وارد می‌شود، به این دلیل شیرین و گواراست که امید به بخشش و رحمتِ فردا در دل وجود دارد.