دیوان شمس - غزلیات

تو تنها یک شکل و صورت معمولی نیستی؛ تو مانند سنگِ بی‌ارزش نیستی، بلکه زرِ ناب هستی. حتی سنگ‌های سرد و بی‌جان نیز به مرور زمان درک می‌کنند که تو گوهری بسیار گران‌بها و زیبا هستی.

تصمیم گرفتم خانه‌ام را در همسایگی تو بنا کنم، زیرا تو مانند درختی هستی که بسیار کمیاب، سرسبز، باطراوت و باشکوه است.

در برابر سرسبزی و طراوتِ وجودِ تو، تمامِ زیبایی‌هایِ دیگرِ عالم رنگ می‌بازند و محو می‌شوند. من چگونه می‌توانم تو را توصیف کنم؟ حال آنکه طراوتِ تو از جنسِ دیگری است و به هیچ چیزِ دیگری شبیه نیست.

اگرچه تو مانند شیر و شکر در میانِ همه‌ی مردم آمیخته هستی و در همه جا حضوری جاری داری، اما هیچ عقلِ سلیمی نمی‌پذیرد که تو نیز یکی از همین افرادِ معمولی هستی.