دیوان شمس - غزلیات

تا جایی که در توانت هست، از کج‌رفتاری و عملکرد نادرست بپرهیز؛ چرا که هر حرکت و تلاش نادرستی که انجام می‌دهی، تو را در همان وضعیت می‌گذارد و مانع پیشرفت تو می‌شود.

لذت‌ها و خوشی‌های دنیوی، مانند عروسی است که پیر و فرسوده است (هرچند خود را جوان نشان می‌دهد)؛ اگر به دنبال رسیدن به این دنیا باشی، در واقع مرگ و تباهی خود را طلب کرده‌ای.

تا زمانی که حقیقت پنهان است، همه‌چیز درخشان و فریبنده به نظر می‌رسد؛ اما به محض اینکه چهره واقعیِ دنیا آشکار شود، متوجه می‌شوی که چیزی جز دود و تیرگی نیست.

هنگامی که سیل سختی‌ها و مشکلات به سویت می‌آید، مانند پر کاهی نباش که با هر بادی جابجا می‌شود؛ بلکه در مسیر عشق و وفاداری، مانند یک پهلوان و قهرمان استوار باش.

همان‌طور که آب روان باعث رشد گیاهان می‌شود، تو نیز باید در زندگی چنان باشی که برای هر موجودی، مایه حیات، رشد و سرزندگی شوی.