دیوان شمس - غزلیات

برادرم، چگونه می‌توانم از این مستیِ جان‌بخش توبه کنم؟ این مستی، مستیِ شرابِ زمینی نیست، بلکه عصاره‌ای است که از سرچشمه‌ای فراتر از عالمِ ماده به دست آمده و در هیچ مکان و ظرفی نمی‌گنجد.

بر لبه‌ی جامِ این شرابِ روحانی، نوشته‌ای روشنگر حک شده است که به نوشندگانِ آن بشارت می‌دهد: ای کسی که از این شرابِ معرفت می‌نوشی، تو از بندِ مرگِ جسمانی و ذلتِ دنیوی رها شده‌ای.

سرچشمه، محلِ پیدایش و کمالِ این شراب، شهرِ تبریز است. از این رو، بخشی از وجودِ من رو به سوی تبریز دارد و بخشِ دیگرم رو به بهشت؛ چرا که برای من، دیدارِ آن محبوب در تبریز همان بهشت است.