دیوان شمس - غزلیات

به آن سخنان و نکاتی که از سوی دل بیان می‌شود و کلامی در میان نیست، گوش فرا ده و تلاش کن تا حقایقی را دریابی که فراتر از توان درک و فهمِ عقلِ معمولی است.

درونِ جانِ آدمی، که همچون سنگی سخت و نفوذناپذیر است، آتشی از عشقِ الهی نهفته است که می‌تواند تمامیِ حجاب‌ها و تعلقاتِ دنیوی را از ریشه نابود سازد.

هنگامی که این آتش، پرده‌های پندار را می‌سوزاند، انسان به تمامِ اسرارِ پنهان دست می‌یابد؛ همچون داستانِ حضرت خضر و آن دانشِ ویژه‌ای که از سوی خداوند به بندگان خاص افاضه می‌شود.

در فضای جان و دل، پیوسته جلوه‌ها و صورت‌های تازه‌ای از آن عشقِ باستانی و ازلی پدیدار می‌گردد که کهنگی‌ناپذیر است.

همان‌طور که با خواندن سوره والضحی، نورِ خورشیدِ حقیقت را درک می‌کنی، با خواندنِ آیاتِ دیگر نیز (که اشاره به تنزیه خداوند دارد)، ارزشِ والای آن حقیقتِ ناب را همچون زرِ خالص بشناس.