دیوان شمس - غزلیات

این دلِ پرخون و رنج‌دیده را یکجا از من بگیر و خریدارش باش. این دل از شدت غم و اندوه به صدها تکه تقسیم شده است، حال که نمی‌توانی همه را بپذیری، دست‌کم یک تکه‌اش را بگیر و به آن توجه کن.

امروز برای حالِ آشفته و روحِ دردمند من چاره‌ای بیندیش؛ اگر نمی‌توانی مرهمی بر زخم‌هایم بگذاری، پس این جان و زندگی را از منِ بیچاره بگیر و راحت کن.

تمام شبِ گذشته با پروردگار راز و نیاز می‌کردم و از او می‌خواستم که حقِ مرا از آن معشوقِ سنگدل و بی‌رحم بگیرد.

از آنجا که معشوق با دلِ سخت و بی‌رحم خود، خونِ مرا ریخت و مرا به تباهی کشاند، خدایا تو تقاصِ خونِ مرا از این قلبِ سنگی و نفوذناپذیر (معشوق) بگیر.

با میانجی‌گریِ دلم، نامه‌ای (نوشته‌ای از حالِ خویش) برای معشوق فرستادم؛ حال از تو می‌خواهم که این نامه را از آن معشوقِ گریزان و دور بگیری.

در آن نامه، تصاویر و نشانه‌های عشقِ من ترسیم شده است؛ آن را برای عبرت گرفتن و تماشا کردن نزدِ خود نگاه دار.

سرنوشتِ من و قلبم با عشق گره خورده و طالعِ من با عشق پیوند یافته است؛ اگر به دنبالِ مقصر یا جرمی هستی، آن را از بخت و ستاره‌ی طالعِ من بگیر، نه از خودِ من.