دیوان شمس - غزلیات

در لایه‌های عمیق قلب خود بنگر که چگونه صدها فکر و الهامِ روحانی در آن در حالِ نطفه بستن و رشد هستند؛ این قلب همان گنجینه‌ی اسرارِ عالم معنا و جایگاهِ سجده‌گاهِ عارفانِ مست از شرابِ معرفت است.

بشنو که از آن آسمانِ بلندِ حقیقت، چه رازهایی به سوی من سرازیر می‌شود؛ لحظه‌ای از این سو بیا و به این سو بنگر و لحظه‌ای دیگر جامِ عشقِ الهی را از دستِ ساقی بگیر.

از عشقِ چنین محبوبانِ زیبایی، چنان غوغایی برپا شده است که گویی میان تمامی نیروهای عالم، از ترکستانِ پرشور تا هندستانِ پنهان‌گر، کشمکش و هیاهویی درگرفته است.

از خِرَد پرسیدم که این زیبارویانِ مشهورِ عالم که دل‌ها را می‌ربایند، چگونه موجوداتی هستند؟ عقل پاسخ داد که در ذاتِ خود پنهان و غیرقابل‌درک‌اند، اما در شیوه و ترفندهای خود برای جذبِ دل‌ها، کاملاً آشکار و هویدا هستند.

این همه تجلیات و تغییراتِ روحانی که در هر چمن و گلستانِ هستی رفت‌وآمد دارند، همگی در پرتوِ نورِ خداوندیِ «شمسِ تبریزی» رخ می‌دهد و اوست که منشأ این گردشِ فیض است.