دیوان شمس - غزلیات

هرگز خشم و اخم کسی را چنین دلپذیر ندیده‌ام؛ من از جادوی رفتار تو دیوانه و از قصه‌هایت سرمست گشته‌ام.

ای جان من! زیبا‌رویان بسیاری دیده‌ام اما هیچ‌کدام به زیبایی تو نبودند. تو برای من حکم خویشاوند و پیوند اصلی را داری؛ اکنون دریافتم که در حقیقت، خودم را درون وجود تو پیدا کرده‌ام.

تمام طول شب را در آشفتگی و پریشانی سپری کردم، همان‌گونه که خودت آگاهی؛ اما اکنون از شدت حیرت و سرگشتگیِ عرفانی، ای بخشنده، حالتی متفاوت از همیشه پیدا کرده‌ام.

این دلی که اکنون به این حالت رسیده را از من بگیر و به مراتب بالاتر ببر؛ چرا که منِ خاکی، به لطف و کوشش تو از قید زمین و مادیات رهایی یافته‌ام.