دیوان شمس - غزلیات

ای که آینه‌ی فقر و نیازِ جانِ ما هستی، اما تو فراتر از این تعریفی؛ تو همان حقیقتی هستی که در اعماق ضمیرِ ما حضور داری و باز هم فراتر از آن هستی.

تو بر تمام رازهای آسمانی، اندیشه‌های نهان و وضعیتِ تمامی موجودات آگاهی داری و علاوه بر این دانشِ بی‌کران، برتر از آن نیز هستی.

تو به تاریخِ گذشته‌ی تمامیِ انسان‌ها و فرشتگان احاطه داری و قادری سرنوشت‌های نوشته‌نشده (تقدیرات الهی) را بخوانی، و جایگاه تو والاتر از این‌هاست.

تو از خزانه‌ی غیب، روزی و بهره‌ی شایسته را به نیازمندان می‌بخشی و غم و اندوه را از سینه‌ی دردمندان دور می‌کنی و باز هم فراتر از این قدرت‌نمایی، حقیقتی بزرگ‌تر هستی.