دیوان اشعار - قصاید

ای کسی که تنها سخنانی زیبا بر زبان می‌آوری اما در عمل تهی هستی؛ تو مانند میوه «دستنبو» هستی که ظاهری فریبنده و خوش‌بو دارد اما فاقد مزه و بهره است.

به هر سو متمایل نشو و عقاید خود را پیوسته تغییر نده؛ در پایبندی به سخن خویش سست نباش و مانند گویِ بازی در میدان، دستخوشِ هر حرکت و تغییری مشو.

تو که گوی نیستی، پس چرا دو رنگ و بی‌ثبات شده‌ای؟ ویژگی ذاتی گوی این است که مدام به هر سو می‌غلتد و تغییر مسیر می‌دهد، اما انسان باید در رفتار خود ثابت‌قدم باشد.

هر آنچه را که نمی‌پسندی دیگران در حق تو انجام دهند، تو نیز نسبت به دیگران روا مدار و هر حرفی را که دوست نداری بشنوی، خود نیز بر زبان جاری نکن.