دیوان اشعار - قصاید و قطعات

فصل بهار با روییدن گیاهان تازه و گل‌های رنگارنگ، جهان را آراسته است. زمین به رنگ ارغوانی درآمده و سنگ‌های سخت و خشن چنان با گل و گیاه پوشیده شده‌اند که گویی پارچه‌ای لطیف و ابریشمی بر تن کرده‌اند.

گل‌ها شکفته‌اند و لاله با کنار زدن پرده از روی سرخ خود، زیبایی‌اش را نمایان کرده است. گل رز عطر خوش خود را از عنبر گرفته و لاله رنگ درخشانش را از جواهرات به عاریت گرفته است.

شاخه‌های درخت بادام با شکوفه‌های سفید و صورتی‌اش، همچون عروسکی زیبا و تماشایی شده است. برگ‌های درخت نیز در هر سو گسترده شده‌اند و گویی مانند دست‌هایی هستند که جام‌های شراب را در دست گرفته‌اند.

ابرها چون نقاشان چیره‌دست چینی به طراحی طبیعت پرداخته‌اند و باد مانند عطار و عطرفروش رومی، هوا را خوشبو کرده است. باغ به تالاری از نور تبدیل شده و دشت و صحرا چنان وسیع و پرآب شده که گویی رودخانه بزرگ گنگ است.