منطق‌الطیر - بیان وادی استغنا

مریدی از شیخ درخواست کرد تا از روی آگاهی و حضورِ قلب، سخنی حکیمانه و نکته‌ای معرفتی برایش بازگو کند. شیخ در پاسخ گفت که تو هنوز برای شنیدن این حقایق از آن مقامِ بلند دوری و ظرفیتِ دریافتِ آن را نداری.

شیخ ادامه داد که اگر اکنون وجودِ خود را از آلودگی‌ها و ناپاکی‌های دنیوی بشویید و پاکیزه گردانید، آن‌گاه من سخنِ والا و نکته‌های معرفتی را برایتان آشکار خواهم کرد.

چه فایده‌ای دارد که در جایگاهِ آلودگی و نجاست، رایحه خوش مشک را عرضه کنی؟ (همان‌طور که این کار بیهوده است) گفتنِ سخنِ حکیمانه و معرفتی برای کسانی که مستِ هواهای نفسانی و غافل از حق هستند نیز هیچ سودی ندارد.