دیوان اشعار - غزلیات

اگر دل‌بسته شهرت، اعتبار و آبروی دنیوی هستی، از جمع ما دور شو؛ چرا که ما نزد عوام و خواص به بدنامی شهره‌ایم و به همین خاطر، از ارتباط با ما پرهیز کن.

ما شیفتگان و سرگشتگانِ راه عشقیم که از بندِ تعلق به دل، دینِ ظاهری و دنیای مادی رها شده‌ایم. اگر اهلِ بصیرت و بینش هستی، به وضعیت و احوالِ ما بنگر.

تا چه زمانی می‌خواهی ریاکاری کنی و زیر جامه زاهدانه (دلق)، باطنِ ناپاک یا باورهای متضاد (زنار) را پنهان کنی؟ تا کی می‌خواهی با تظاهر و ادعاهای دروغین زندگی کنی؟ حقیقتِ خود را برای مردم آشکار کن.

ای کسی که ادعای زهد و پارسایی داری و به عبادت‌های خود مغرور شده‌ای، اگر واقعاً طالبِ رسیدن به اسرار عشق هستی، باید این ادعاهای پرطمطراق را از سرِ خود بیرون کنی.

همین حالا در برابر حق، سرِ تسلیم فرود آور و خودپرستی را کنار بگذار. از حصارِ تن و تعلقات مادی (آب و گل) رها شو و در وادیِ بی‌پایان جان و دل سفر کن.

تلاش کن تا حقیقتِ دین و جوهره هستی را بشناسی و به مقام یقین برسی؛ بنای زندگیِ معنوی و وجودِ خویش را بر پایه عشقِ راستین استوار ساز.

من به واسطه هدایت یک راهبر الهی به مقام و مرتبه عرفانی دست یافتم؛ پس اگر تو نیز حقیقتاً جویای این راه هستی، به دنبالِ یافتنِ مرشد و راهنما باش.